Witamy na stronie internetowej parafii

 pod wezwaniem

św. Jana z Dukli

 w Przemyślu

 

 ul. Zaciszna 11, 37 – 700 Przemyśl

 

tel. + 48 16 676 97 60

 

 

 

adres poczty elektronicznej: parjanazdukli@op.pl

 

Numer konta bankowego:  43 1060 0076 0000 3380 0000 5915

 

 

Kancelaria parafialna czynna jest codziennie

od godz. 17.30,

 

z wyjątkiem niedziel i świąt kościelnych.

Tel. 531 909 707

ŚWIATOWE DNI MŁODZIEŻY W NASZEJ PARAFII

23.07.2016

22.07.2016

21.07.2016

20.07.2016

18 -19.07.2019

SKRÓCONY PLAN ŚDM W MIEŚCIE PRZEMYŚL

L.p.

Dzień

Motto

Godziny zajęć

Uwagi

1.

20 lipca 2016 środa

„Wielbi dusza moja Pana”

(Łk 1, 46)

Godz. 700-2000

Praca:

Mini recepcji (Pl. Rybi)

Maxi recepcji DK „ROMA
(ul. Grodzka 11)

Godz. 2000-2030

Zawiązanie wspólnoty: Archikatedra

2.

21 lipca 2016 czwartek

Chrzest Jezusa w Jordanie

„Popatrzcie jaką miłością obdarzył nas Ojciec”

(1J 3,1)

Godz. 1000-1100

Modlitwa: Archikatedra

Godz. 1100-1500

Zwiedzanie: Przemyśl (okolice)

Godz. 1500 - 1600

Posiłek: Pl. Niepodległości lub
SP nr 11

Godz. 1600 - 2000

Czas wolny: możliwość warsztatów pisania ikon lub warsztaty muzyczne z Młodzieżową Diakonią Muzyczną

Godz. 2000 - 2130

Występ zespołu „Pieśni i Tańca PRZEMYŚL” – Rynek Miasta.

3.

22 lipca 2016 piątek

Głoszenie Królestwa Bożego i wzywanie do nawrócenia

„Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą”

(Mt 5, 8)

Godz. 1000-1100

Modlitwa – celebracja nabożeństwa pokutnego: Archikatedra

Godz. 1100-1300

Praca w grupach: (WSD, parafie: Katedralna, OO. Franciszkanów, OO. Karmelitów, SP nr 11, Park Miejski)

Godz. 1300-1500

Możliwość spowiedzi w różnych językach: Archikatedra  i modlitwy przed Najśw. Sakr. – OO. Reformaci

Godz. 1500 - 1600

Posiłek: Pl. Niepodległości lub
SP nr 11

Godz. 1600 – 1930

Czas wolny: możliwość odwiedzin placówek charytatywnych: chorych – Szpital Wojewódzki ul. Monte Cassino 18, Zakład Opiekuńczo – Leczniczy ul. Jasińskiego 15, Niepubliczny Zakład Pomocy Paliatywnej „PALIUM” – ul. Rogozińskiego 30, bezdomnych – Schronisko im. Św. Brata Alberta ul. Focha 12 lub siedziby „Caritas” – ul. Kapitulna 1.

Możliwość korzystania z warsztatów pisania ikon lub warsztaty muzyczne z Młodzieżową Diakonią Muzyczną

Godz. 1930 - 2000

Procesja: „Droga Światła” – Księża Salezjanie – Rynek Miasta

Godz. 2000 - 2200

„Wieczór Chwały” – Rynek Miasta.

4.

23 lipca 2016 sobota

„Wesele w Kanie Galilejskiej”

„Przeto, czy jecie, czy pijecie, czy cokolwiek innego czynicie, wszystko na chwałę Bożą czyńcie” (1 Kor 10, 32)

Godz. 1000-1100

Modlitwa – celebracja nabożeństwa zw. z małżeństwem: Archikatedra

Godz. 1130-1430

Aerobik i zajęcia sportowe – stadion „CZUWAJ”

Godz. 1500-1630

Msza św. w Rynku Miasta

Godz. 1630 – 1800

Posiłek w Rynku Miasta (Agapa) lub w Gimnazjum nr 2

Godz. 1900 – 2100

„Pogodny Wieczór” – bal z wodzirejami – Pl. Niepodległości.

5.

24 lipca 2016 niedziela

Przemienienie na Górze Tabor

„Panie dobrze, że tu jesteśmy”

(Mt 17, 4)

Godz. 1000-2100

Wyjazd w Bieszczady (Sanok, Solina, Myczkowce) z parkingu POSIR.

6.

25 lipca 2016 poniedziałek

Ustanowienie Eucharystii

„Abyśmy nie ustali w drodze…”

Godz. 900 lub później

 

Wyjazd z parkingu POSIR. do Krakowa i z PKP

 

OGŁOSZENIA 

Ogłoszenia duszpasterskie

XVII Niedziela zwykła 24.07. 2016 r.

Ogłoszenia

  1. Przypominamy, że dzisiaj po każdej Mszy św. poświęcenie pojazdów mechanicznych. Z tej okazji przy wyjściu wystawiony jest koszyk do którego prosimy składać ofiary na pojazdy dla misjonarzy.
  2. Jutro święto św. Jakuba Apostoła
  3. We wtorek w Krakowie rozpoczynają się Światowe Dni Młodzieży. W tym miejscu jeszcze raz pragniemy podziękować wszystkim, którzy byli zaangażowanie w Dni Młodzieży w naszej Archidiecezji, a szczególnie rodzinom przyjmującym pielgrzymów, woluntariuszom i wszystkim osobom pomagającym. Bóg zapłać!
  4. We wtorek – 26 lipca – wspomnienie św. Anny i Joachima. W tym dniu pamiętajmy o naszych rodzicach i dziadkach. Prośmy o Boże błogosławieństwo dla żyjących i o łaskę życia wiecznego dla zmarłych. Po  Mszy św. wystawienie i litania do św. Józefa.
  5. W czwartek po Mszy św. wystawienie Najświętszego Sakramentu i nowenna do św. Jana z Dukli.
  6. Za tydzień różaniec poprowadzi róża św. Jana Pawła II.

Adoracja Najświętszego Sakramentu

w każdy pierwszy czwartek miesiąca od godz. 17.00 -

z wyjątkiem października, listopada i maja.

Intencje mszalne.

Dyżury Róż Żywego Różańca.

 

Katolickie strony internetowe


Patron dnia

Święta Kinga, dziewica
 
Zobacz także:

Święta Kinga Kinga (Kunegunda) urodziła się w 1234 r. jako trzecia z kolei córka Beli IV, króla węgierskiego z dynastii Arpadów, i jego żony Marii, córki cesarza bizantyjskiego Teodora I Laskarisa. Miała dwóch braci i pięć sióstr, wśród nich były św. Małgorzata Węgierska oraz bł. Jolenta. Św. Elżbieta z Turyngii była jej ciotką.
O latach młodości Kingi nie wiemy nic poza tym, że do piątego roku życia przebywała na dworze królewskim prawdopodobnie w Ostrzychomiu. Możemy przypuszczać, że otrzymała głębokie wychowanie religijne i pełne jak na owe czasy wykształcenie.
W Wojniczu małoletnia jeszcze Kinga spotkała się z Bolesławem Wstydliwym; tam też doszło do zawarcia umowy małżeńskiej. Ze względu na małoletność obydwojga były to zrękowiny, po których w kilka lat później miał nastąpić akt właściwych zaślubin.
Pierwsze swoje lata Kinga spędziła w Sandomierzu pod opieką Grzymisławy i pedagoga Mikuły, wraz ze swoim przyszłym mężem Bolesławem. Były to czasy najazdów Tatarów. Wieści o ich barbarzyńskich mordach dochodziły do Polski coraz bliżej. Na wiadomość o zdobyciu Lublina i Zawichostu Bolesław z Kingą i Grzymisławą opuścili Sandomierz i udali się do Krakowa. Po klęsce wojsk polskich pod Chmielnikiem koło Szydłowa (18 marca 1241 r.) uciekli na Węgry w nadziei, że tam będzie bezpieczniej. Jednak i tu nie znaleźli spokoju. Wojska węgierskie poniosły klęskę nad rzeką Sajo (11 kwietnia 1241 r.). Dlatego Kinga uciekła z Bolesławem na Morawy, gdzie zapewne zatrzymali się w Welehradzie w tamtejszym konwencie cystersów. Wódz tatarski Batu-chan stanął w Krakowie w Niedzielę Palmową, 24 marca; stąd Tatarzy ruszyli na Śląsk.
Po bitwie pod Legnicą w 1241 r. Tatarzy wycofali się z Polski. Po bohaterskiej śmierci Henryka Pobożnego w bitwie z Tatarami rozgorzała walka o jego dziedzictwo śląskie i krakowskie. Dopiero po pokonaniu Konrada Mazowieckiego młodzi książęta mogli wrócić do Krakowa (1243). Ponieważ zamek w Krakowie, jak też w Sandomierzu, Tatarzy zupełnie zniszczyli, tak że się nie nadawał do zamieszkania, Bolesław i Kinga pozostali w Nowym Korczynie. Tu właśnie Kinga nakłoniła swego przyszłego męża do zachowania dozgonnej czystości, którą ślubowali oboje na ręce biskupa krakowskiego Prandoty. Dlatego historia nadała Bolesławowi przydomek "Wstydliwy". W tej formie czystości małżeńskiej Kinga spędziła z Bolesławem 40 lat. Wtedy także zapewne Kinga wstąpiła do III Zakonu św. Franciszka. Zaślubiny odbyły się na zamku krakowskim około roku 1247, bowiem wtedy Bolesław był władcą księstwa krakowsko-sandomierskiego. W posagu od ojca Kinga otrzymała 40 000 grzywien srebra, co Szajnocha przeliczył na około 3,5 miliona złotych. Była to ogromna suma.
Kinga w tym czasie zapewne kilka razy odwiedzała rodzinne Węgry. Sprowadziła stamtąd do Polski górników, którzy dokonali pierwszego odkrycia złoży soli w Bochni (1251). Stąd powstała piękna legenda o cudownym odkryciu soli. Aby dopomóc w odbudowaniu zniszczonego przez Tatarów kraju, Kinga ofiarowała Bolesławowi część swojego posagu; Bolesław za to przywilejem z 2 marca 1252 r. oddał jej w wieczyste posiadanie ziemię sądecką. Kinga pomagała Bolesławowi w rządach nad obu księstwami (krakowskim i sandomierskim). Wskazuje na to spora liczba wystawionych przez obu małżonków dokumentów. Hojnie wspierała katedrę krakowską, klasztory benedyktyńskie, cysterskie i franciszkańskie. Ufundowała kościoły w Nowym Korczynie i w Bochni, a zapewne również w Jazowsku i w Łęcku. Do Krakowa sprowadziła z Pragi Kanoników Regularnych od Pokuty i wystawiła im kościół św. Marka. Do Krzyżanowic nad Nidą sprowadzono norbertanki, gdzie im wystawiono kościół i klasztor. W Łukowie książę Bolesław osadził templariuszy. Swojej siostrze, bł. Salomei, Bolesław pozwolił i dopomógł wznieść w Zawichoście kościół, klasztor i szpital. Kinga w sposób istotny przyczyniła się do przeprowadzenia kanonizacji św. Stanisława ze Szczepanowa (1253). To ona miała wysłać do Rzymu poselstwo w tej sprawie i pokryć koszty związane z tą misją.
7 grudnia 1279 r. umarł w Krakowie książę Bolesław Wstydliwy. Długosz wspomina, że biskup krakowski Paweł i niektórzy z panów zaofiarowali Kindze rządy. Kiedy Kinga poczuła się wolna, postanowiła zrezygnować z władzy i oddać się wyłącznie sprawie zbawienia własnej duszy. Upatrzyła sobie klaryski jako zakon dla siebie najodpowiedniejszy. Znała go dobrze, bo już w roku 1245 przyjęła welon i habit klaryski jej ciotka, bł. Salomea, która w tym czasie założyła w Zawichoście pierwszy ich klasztor, w roku 1259 przeniesiony do Skały. Sprawa założenia przez Kingę klasztoru klarysek w Starym Sączu komplikowała się, bo nowy władca Krakowa, Leszek Czarny, nie chciał zgodzić się na tę fundację i odkładał decyzję w obawie, aby nie utracić ziemi sądeckiej, którą Kinga chciała ofiarować klasztorowi na jego utrzymanie. Po czterech latach, w 1284 r., ostatecznie doszło do zgody. Kinga wstąpiła do tego klasztoru już wcześniej (1279), zaraz po śmierci męża. Prawdopodobnie nie zajmowała w klasztorze żadnych urzędów. Jej staraniem była budowa i troska o jego byt materialny. Welon zakonny otrzymała z rąk biskupa Pawła. Jednak śluby zakonne złożyła dopiero, jak to wynika ze szczęśliwie zachowanego dokumentu, 24 kwietnia 1289 roku. Spędziła w Starym Sączu 12 lat, poddając się we wszystkim surowej regule, zatwierdzonej przez Urbana IV w roku 1263.

Święta Kinga - obraz kanonizacyjny Zmarła 24 lipca 1292 r. w Starym Sączu. Beatyfikacja Kingi nastąpiła dopiero za pontyfikatu papieża Aleksandra VIII. Dokonano jej po długim procesie kanonicznym dnia 10 czerwca 1690 r. Dekrety, wydane przez papieża Urbana VIII (1623-1644), zalecały w sprawach beatyfikacyjnych i kanonizacyjnych jak najdalej posuniętą ostrożność i surowość. Kult świątobliwej księżnej trwał jednak od wieków. Sam fakt porzucenia świata i jej wstąpienia do najsurowszego zakonu żeńskiego był dowodem heroicznej świętości Kingi. Pamięć dzieł miłosierdzia chrześcijańskiego, jak również instytucji pobożnych, których była fundatorką, były bodźcem do oddawania jej kultu. Była powszechnie czczona przez okoliczny lud jako jego szczególna patronka. Do jej grobu napływali nieustannie pielgrzymi. Liczne łaski, otrzymane za jej wstawiennictwem, rozsławiały jej imię. Kult bł. Kingi znacznie wzrósł po jej beatyfikacji. Benedykt XIII przyznał jej tytuł patronki Polski i Litwy (31 sierpnia 1715 r.). Jest także patronką diecezji tarnowskiej.
Kanonizacji Kingi dokonał św. Jan Paweł II w Starym Sączu dnia 16 czerwca 1999 r., podczas swojej przedostatniej pielgrzymki do Polski. Mówił wtedy między innymi: "Mury starosądeckiego klasztoru, któremu początek dała św. Kinga i w którym dokonała swego życia, zdają się dziś dawać świadectwo o tym, jak bardzo ceniła czystość i dziewictwo, słusznie upatrując w tym stanie niezwykły dar, dzięki któremu człowiek w sposób szczególny doświadcza własnej wolności. Tę zaś wewnętrzną wolność może uczynić miejscem spotkania z Chrystusem i z człowiekiem na drogach świętości. U stóp tego klasztoru, wraz ze św. Kingą proszę szczególnie was, ludzie młodzi: brońcie tej swojej wewnętrznej wolności! Niech fałszywy wstyd nie odwodzi was od pielęgnowania czystości! A młodzieńcy i dziewczęta, których Chrystus wzywa do zachowania dziewictwa na całe życie, niech wiedzą, że jest to uprzywilejowany stan, przez który najwyraźniej przejawia się działanie mocy Ducha Świętego".

W ikonografii przedstawiana jest w stroju klaryski lub księżnej, w ręku trzyma makietę klasztoru ze Starego Sącza, czasami bryłę soli, bywa w niej pierścień.
 

 

Msze święte

w niedziele:

7:30; 9:00; 10.30;

 12.00 (dla dzieci)

17.00

w dni powszednie:

7:00; 18:00.

SwiatPogody